{"id":392,"date":"2020-10-13T16:54:32","date_gmt":"2020-10-13T14:54:32","guid":{"rendered":"http:\/\/www.peterdrehmanns.nl\/nieuw\/?page_id=392"},"modified":"2020-11-27T11:15:02","modified_gmt":"2020-11-27T10:15:02","slug":"gedichten","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.peterdrehmanns.nl\/?page_id=392","title":{"rendered":"Gedichten"},"content":{"rendered":"
\n
\n
<\/div>\n
<\/div>\n
<\/div>\n<\/p><\/div>\n
\n
Peter Drehmanns<\/div>\n
\"\"<\/div>\n
Gedichten<\/div>\n<\/p><\/div>\n
\n
<\/div>\n
\r\n

Astroloog<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Bij de dood van stuntman Evel Knievel<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Dit gedicht<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Gemengd nieuws<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Grow what you lack now<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Incasso<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Nog zowat<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Omwenteling<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Precisering<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Te bestemder tijd<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Voor het aangezicht van Ezechi\u00ebl<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Wolvenplein<\/p>\r\n<\/a><\/div>\n

<\/a>\r\n\r\n
\r\n\r\n\t

Astroloog<\/h2>\r\n\t

<\/p>\r\n\t

In zijn smoel
\neen tomtommond die weet
\nwaar men is en terecht zal komen.
\n\u00a0
\nOp zijn schouder
\neen dwergpapegaai
\ndie zich een ongeluk schatert.
\n\u00a0
\nTussen zijn tanden
\nuiteengereten jachttrofee\u00ebn en
\neen trommelvuur van sms-verwensingen.
\n\u00a0
\nIn het hart
\nstookhut en stoomgemaal
\ndie godallemachtig drachtig
\nossenbloed en leeftocht aftappen van
\nvrouwen bij de vleet.
\n\u00a0
\nEen vent uit \u00e9\u00e9n stuk, een kerel
\nvan wanten en kettingen,
\nrecht door zee en met een ransel vol
\nmarsorders, beulskappen, fokmateriaal.
\n\u00a0
\nHij komt, ziet en rochelt
\nzich een weg naar de ontvangkamers,
\nhij weegt, wrikt en plundert
\nde maskers, melkt de moraal,
\nbewaakt ten slotte de orde
\nmet polijstpoeder en deugdoefeningen
\nin de vroege ochtend.
\n\u00a0
\n[gepubliceerd door De Revisor<\/em>]<\/p>\n<\/div>\r\n\r\n<\/div><\/a>\r\n\r\n

\r\n\r\n\t

Bij de dood van stuntman Evel Knievel<\/h2>\r\n\t

<\/p>\r\n\t

Zijn verscheiden was een fiasco:
\neen zachte landing slechts
\nniets deksels gebroken, niets drommels beurs
\nof bont blauw.
\n\u00a0
\nGeen sprong over een aquarium vol
\nhamerhaaien en maagzweren,
\ngeen fnuikende wurgseks
\ntussen Rubensiaans spul, geen parachute
\ndie zich verslikte.
\n\u00a0
\nGeen lancering in een telescopische whiskyfles.
\nGeen schervengericht of gebarsten hart.
\nGeen omhelzing door prikkeldraad.
\n\u00a0
\nGesmoord slechts in een harnas
\nvan dor littekenweefsel en dof plaatstaal,
\neen medicinaal stilleven op het nachtkastje:
\nSeresta Tryptizol Efexor Seroxat Dulcolax
\nen Colon Clean
\n\u00a0
\n[gepubliceerd door Passionate<\/em>]<\/p>\n<\/div>\r\n\r\n<\/div><\/a>\r\n\r\n

\r\n\r\n\t

Dit gedicht<\/h2>\r\n\t

<\/p>\r\n\t

zie dit ontstoken oog
\nomklonterd door vliegenfamilies
\nziedend zoemend
\ndriest zoekend naar rijm
\nnaar het zweet van een betekenis
\n\u00a0
\ndit kommaloos tasten
\nnaar waar het bindvlies barst
\ndit wriemelen te midden
\nvan wat nog geen plaats heeft
\n\u00a0
\ngevonden tussen het pus
\nen het slijm van de syntaxis
\nopgeschud door een wild nee
\neen steigeren in de hitte
\n\u00a0
\nvan het moment dat bloeddorstig
\nop verlossing wacht
\n\u00a0
\n[gepubliceerd in De Brakke Hond<\/em> en
\nopgenomen in bloemlezing 4de
\npo\u00ebzieprijs Melopee]<\/p>\n<\/div>\r\n\r\n<\/div><\/a>\r\n\r\n

\r\n\r\n\t

Gemengd nieuws<\/h2>\r\n\t

<\/p>\r\n\t

Op die dag kwam een krant
\nheel bedeesd en boordevol
\ngeweervuur op mij af
\ngedwarreld.
\n\u00a0
\nEen windstille dag was het,
\neen dag van lood-
\nrecht vallende regen
\nen doordeweekse wolken.
\n\u00a0
\nMet bebloede vingers bladerend door
\nbinnenlands belang en externe betrekkingen,
\ngrensincidenten, heilige oorlogen
\nen andere bevriezingsverschijnselen.
\n\u00a0
\nMet ingezeept geweten marcherend door
\nprobleemwijken, krachtenvelden, kansberekeningen,
\nen modderbaden van vermoorde onschuld,
\nsandwichspread smerend in onmiddellijke nabijheid
\nvan kettingbotsingen, foltermethodes en
\nbriljant verklankte wanhoop in de Vijfde Symfonie.
\n\u00a0
\nDoor uitgebrande hartstochten en blauw
\nzwaailicht hinkelend, een zachtgekookt
\nei op mijn tong, ten onrechte
\ngaf de arbiter een strafschop, op de A2
\nwas een vrachtwagen gekanteld en de mijnenvelden
\nliggen te blaken wijd en zijd.
\n\u00a0
\nReeds om 10.45 uur levensmoe
\nonder slecht doorbloede spaarlampen
\ntussen de regels sluipend,
\nhet mes tussen de tanden,
\nde tanden tussen de lippen,
\nstuitend op in stilte begraven kantoorklerken,
\ngestopte volleyballers, afgezette bewindslieden
\nen aanhoudend zachte dagen rond de 8 graden.
\n\u00a0
\nMet dichtgevouwen krant de broodkruimels weg-
\nwuivend, morgen zijn er eerst opklaringen,
\nmaar geleidelijk wordt het bewolkt
\nmet plaatselijk, maar snel oostwaarts trekkende lichte regen.<\/p>\n

[gepubliceerd door DW B<\/em>]<\/p>\n<\/div>\r\n\r\n<\/div><\/a>\r\n\r\n

\r\n\r\n\t

Grow what you lack now<\/h2>\r\n\t

<\/p>\r\n\t

er waren dagen
\ndat het beter ging
\ndat er kabouterhuisjes
\nop de graven groeiden
\nen dat het niet
\nnaar bloeddoorlopen mayonaise rook
\n\u00a0
\ner waren dagen
\ndat de koek nog een pact
\nwilde sluiten met het ei
\ndat de meisjes mij nog begieterden
\nmet oogsproeisel
\nmet hooggistende glimlach
\n\u00a0
\nmaar gegeven de huidige omstandigheden
\nverkeer ik onontkoombaar
\nonder de Ludlum lezende luchtreizigers
\nen wacht op de vertrektijden
\nwacht op de dooilucht van de waanzin
\n\u00a0
\n[gepubliceerd in Po\u00ebziekrant<\/em>]
\n\u00a0<\/p>\n<\/div>\r\n\r\n<\/div><\/a>\r\n\r\n

\r\n\r\n\t

Incasso<\/h2>\r\n\t

<\/p>\r\n\t

in de ochtend ontkom je niet
\nlanger aan je tam geknarste tanden
\naan de scherprechterlijke oogopslag
\nhet natgeregende uitzicht
\n\u00a0
\nin de ochtend ontkom je
\nniet aan het lostrekken van de hechtingen
\nhet openvouwen van de bouwplannen
\nniet aan het meisje dat naast je ligt
\nvermalen zaad tussen haar benen
\nde dood in haar mond
\n\u00a0
\nniet ontkom je in de ochtend
\naan de optelsom
\nvan de vervaldagen
\naan de aandacht
\nvan het grondpersoneel
\naan de maalboezem van de brievenbus
\nen de mierendans rond wat je vergat
\nweg te gooien
\nin de avond<\/p>\n<\/div>\r\n\r\n<\/div><\/a>\r\n\r\n

\r\n\r\n\t

Nog zowat<\/h2>\r\n\t

<\/p>\r\n\t

en dat de conducteur steeds opnieuw
\nlangskomt en je kaartje bekladt
\nen dat het stof nooit ophoudt
\nneer te dalen en dat het zicht beperkt
\nblijft rondkolken en dat de konijnen zachtjes
\nsudderen en dat je rechtop moet lopen
\nen dat de bitten beschuimd zijn
\nin de tuigkamer en de teugels onontwarbaar
\nen dat de paarden de stal niet meer ruiken
\nen dat het sneeuwt in het apenhuis
\nen dat mijn meisje haar vingers zoekt
\nin het lange gras bezijden de roofdierverblijven
\nen dat de rantsoenkaarten verkruimelen
\ntussen mijn tanden en geen touw meer valt
\nvast te knopen aan welke geloofsrichting
\ndan ook
\n\u00a0
\n[gepubliceerd door Het liegend konijn<\/em>]<\/p>\n<\/div>\r\n\r\n<\/div><\/a>\r\n\r\n

\r\n\r\n\t

Omwenteling<\/h2>\r\n\t

<\/p>\r\n\t

toen ik nog aan speekseluitwisseling
\ndeed, conservator van wolkenluchten
\nwas en autobiografisch dacht
\n\u00a0
\nen in het onbedaarlijk gebaren der bomen
\nzetelde als in een bioscoopstoel
\n(de kauwgom eronder was wat je zag:
\ndagenlang bleef het kleven)
\n\u00a0
\ntoen ik mij nog onderwierp
\naan wortelkanaalbehandelingen dan wel toekomstplannen
\nniet wist dat er geen verschil bestond
\ndat de mooiste paarden bezeten worden
\ndoor vastgoedbeleggers, de mooiste meisjes
\ndoor stuurgroepleiders en waxinelichtvertegenwoordigers
\n\u00a0
\ntoen men nog boeken las en kranten voor de afdaling
\nrond het borstbeen vouwde
\nen er nog doorgereden kon worden
\ndan wel verdwaald
\n\u00a0
\ntoen stond ik op
\neen goede morgen op
\nen waste mijn handen
\nin schuld, in ongeloof
\n\u00a0
\nen voegde mij
\ntussen het interstellaire stof
\nbereid elke theorie te verwerpen
\nklaar om beschadigd te raken<\/p>\n<\/div>\r\n\r\n<\/div><\/a>\r\n\r\n

\r\n\r\n\t

Precisering<\/h2>\r\n\t

<\/p>\r\n\t

Ik ben niet degene
\ndie zijn problemen mee naar huis neemt
\nik ben niet de man in de trein
\ntussen alle anderen
\nniet degene die zijn bloed
\nte slapen legt in een kantoortuin
\nof plotgericht de clou incasseert.
\n\u00a0
\nNiet uitgediept tot bagger, niet geladen
\nmet betekenis ben ik
\nniet de as die verstrooid
\nmoet worden, niet een kind
\nvan gescheiden ouders
\nof de zoon van een verstofte mijnwerker.
\n\u00a0
\nWeet wel: ik zit in mijn stoel
\nmet miskende tepels en afgebrande vleugels
\nniet doodgeboren maar gewoon
\nontoelaatbaar onteerd.
\n\u00a0
\n[gepubliceerd in Tirade<\/em>]<\/p>\n<\/div>\r\n\r\n<\/div><\/a>\r\n\r\n

\r\n\r\n\t

Te bestemder tijd<\/h2>\r\n\t

<\/p>\r\n\t

Laten we naar de parken gaan
\ndaar liggen gaan
\nmet opengeknoopte hawa\u00efhemden
\ntussen de onthoofde beelden
\nen het wiegelied van de schommels horen
\nen de wolken zich zien vergissen
\nin de hemel
\ntotdat de nacht
\nde nacht die naar paardenzweet ruikt komt
\nen zich leeggrijnst
\n\u00a0
\n[gepubliceerd in De brakke hond<\/em>]<\/p>\n<\/div>\r\n\r\n<\/div><\/a>\r\n\r\n

\r\n\r\n\t

Voor het aangezicht van Ezechi\u00ebl<\/h2>\r\n\t

<\/p>\r\n\t

Een rood ski-jack
\nlag in de berm
\nen het waaide en al het gras –
\ner was iets met de rits
\nen het rook naar lachgas,
\nnee naar oud papier.
\n\u00a0
\nEen rood ski-jack zonder mens
\nlag in het gras.
\nHet had geregend
\nen de feiten spraken voor zich uit
\nen de auto’s reden
\nzwart en bijziend voorbij
\n\u00a0
\nalsof de graven niet
\nkalm op ons lagen te wachten
\nalsof geen slotsom ooit
\nwordt getrokken
\nzoals een gezonde kies wordt getrokken.<\/p>\n

[gepubliceerd door DW B<\/em>]<\/p>\n<\/div>\r\n\r\n<\/div><\/a>\r\n\r\n

\r\n\r\n\t

Wolvenplein<\/h2>\r\n\t

<\/p>\r\n\t

Hier zaten ze te zitten. Werden bewaard
\nvoor betere tijden. Huilden
\nnaar de overkant: wolven in luchtkooien.<\/p>\n

Ieder had zijn nummer, zijn hoofdkap \u2013
\nbesmetting ongewenst; celstof
\nwas men, papierpulp in de handen
\nvan de willekeur \u2013 later werd het
\nveiligheidsglas doorzichtig, naar buiten
\nkijken mocht, prikkeldraad was daar,
\neen voortvluchtige wolk, gekapte bomen<\/p>\n

en in de hoek steeds een reiswekker \u2013
\nmet ratelend kunstgebit telde hij
\nde uren de misstappen de pakkansen.<\/p>\n

Daar ligt hij te liggen: een wolf die omziet
\nniet in wrok maar met gestilde blik
\nmet zachte tanden
\nwachtend op bevruchting<\/p>\n

(leesbaar op de gevel van voormalige Wolvenplein-gevangenis in Utrecht)<\/p>\n<\/div>\r\n\r\n<\/div><\/div>\n<\/p><\/div>\n

\n
<\/div>\n
<\/div>\n
<\/div>\n
\r\n

Astroloog<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Bij de dood van stuntman Evel Knievel<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Dit gedicht<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Gemengd nieuws<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Grow what you lack now<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Incasso<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Nog zowat<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Omwenteling<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Precisering<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Te bestemder tijd<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Voor het aangezicht van Ezechi\u00ebl<\/p>\r\n<\/a>\r\n

Wolvenplein<\/p>\r\n<\/a><\/div>\n

Gedichten<\/div>\n
Peter Drehmanns | Gedichten<\/div>\n<\/p><\/div>\n
\n